LEKCJA 1
Naukę esperanta rozpoczniemy od alfabetu, który składa się z 28 liter:
a, b, c, ĉ,d,
e, f, g, ĝ, h, ĥ, i, j, ĵ, k, l, m, n, o, p, r, s, ŝ, t, u,
ŭ, v, z.
Większość liter w alfabecie esperanckim jest taka, jak w języku polskim. Tylko kilka liter różni się. Są to tzw. "litery z daszkiem" i "litera z łuczkiem".
(Uwaga: daszki i łuczki pisze się nad literami, w necie przyjęte jest tymczasowo pisanie tych znaków po literze, lub zastępowanie wszystkich tych znaków literą x, lub h.)
ĉ - wymawiamy jak polskie cz; np. ĉapo (czapo)- czapka, ĉokolado (czokolado) - czekolada,
ĝ - wymawiamy jak polskie dż; np. ĝardeno (dżardeno) - ogród; nomiĝas (nomidżas) - nazywa się
ĥ - wymawiamy jak polskie ch, np. arĥitekturo (architekturo) - architektura
ĵ - wymawiamy jak polskie ż; np. ĵaketo (żaketo) - żakiet
ŝ - wymawiamy jak polskie sz; np. ŝalo (szalo) - szal; ŝnuro (sznuro) - sznur
ŭ - wymawiamy jak polskie ł; np. aŭtomobilo (ałtomobilo) - samochód
Od polskich liter różni się jeszcze litera v - wymawiamy ją jak polskie "w"; np. valizo (walizo) walizka.
Wszystkie litery czytamy tak, jak piszemy. Samogłoska "i" nie łączy się z sąsiadującymi spółgłoskami i nie zmiękcza ich - np. cigaro (wymawiaj: c-igaro)- cygaro; silabo ( wymawiaj: s-ilabo) - sylaba. Głoski c,s wymawiaj twardo jak c, s (a nie jak: ć,ś). Varsovio ( wymawiaj: warsowi-o lub warsowi-jo) - Warszawa; kio (wymawiaj: ki-o lub ki-jo) - dwie sylaby, (a nie jak: kjo - jedna sylaba) - znaczy: co.
Akcent wyrazowy jest stały i pada na przedostatnią sylabę, jak w języku polskim.
mi - ja; vi - ty, wy, pan, pani;
li - on; ŝi – ona; ĝi - ono( on, ona)
Wszystkie rzeczowniki poza tymi, które oznaczają osoby, są rodzaju nijakiego, będziemy więc zastępować je zaimkiem ĝi (bez względu na to, jaki mają rodzaj w języku polskim).
Czasowniki w czasie teraźniejszym mają zakończenie -as. Forma ta nie zmienia się, osoby tworzymy przez dodanie odpowiedniego zaimka.
estas = jest
mi estas - ja jestem; vi estas - ty jesteś; li estas - on jest
ŝi estas - ona jest; ĝi estas - ono jest
·
Przeczytaj i
przetłumacz:
Mi estas Barbara. Li estas
Andreo (Andrzej). Ŝi estas Anna. Ĝi estas Azor.
nomiĝas = nazywa się
Mi nomiĝas Barbara Chmielewska.
Li nomiĝas Andrzej Kowalski. Ŝi nomiĝas Anna Kwiatkowska.
Ĝi nomiĝas Azor. sprawdź
Wszystkie rzeczowniki w liczbie pojedynczej mają zakończenie
-o.
Varsovio – Warszawa; Pollando - Polska
Krakovo – Kraków; Eŭropo - Europa
Hungario – Węgry; Budapeŝto - Budapeszt
urbo – miasto; vilaĝo - wieś
Tylko bardziej znane miejsowości mają swoje nazwy esperanckie. Wszystkie nazwy geograficzne polskie (i nazwy własne) piszemy po polsku i w mianowniku.
en - w; loĝas - mieszka
·
Przeczytaj i
przetłumacz:
Mi loĝas en Varsovio. Varsovio estas
urbo. Ĝi estas
en Pollando.
Li loĝas en Wólka. Wólka estas
vilaĝo. Ĝi estas en Pollando.
Ŝi loĝas en Budapeŝto. Budapeŝto estas urbo. Ĝi
estas en Hungario. sprawdź
dla rzeczowników oznaczających osoby tworzymy przez dodanie przyrostka -in np.
knabo – chłopiec; knabino
– dziewczynka; knab + in + o
sinjoro – pan; sinjorino – pani
viro – mężczyzna; virino - kobieta
lernanto – uczeń; lernantino - uczennica
studento – student; studentino - studentka
instruisto – nauczyciel; instruistino - nauczycielka
·
Przeczytaj i
przetłumacz:
Adamo estas knabo. Li estas lernanto. Eva estas knabino.
Ŝi estas lernantino. Sinjoro Marko estas instruisto. Li estas viro.
Sinjorino Dorota estas instruistino.
Ŝi estas virino. sprawdź
Kiu? - znaczy "kto, kim" albo "który". (Pytamy o imię lub nazwisko).
Kiu vi estas? - Kto (kim) ty jesteś? Mi estas Eva. - Ja jestem Ewa.
En kiu urbo vi loĝas? - W którym mieście ty mieszkasz? Mi loĝas en Łódź. - Ja mieszkam w Łodzi.
En kiu vilaĝo vi loĝas? - W której wsi ty mieszkasz? Mi loĝas en Kołodziejki. - Mieszkam w Kołodziejkach.
Zwróć uwagę, że nazwy polskie w języku esperanto stosujemy zawsze w mianowniku.
arĥitekturo – architektura; aŭtomobilo – samochód; Budapeŝto - Budapeszt
cigaro – cygaro; ĉapo – czapka; ĉokolado - czekolada
en – w; estas – jest; Eŭropo - Europa
ĝardeno – ogród; ĝi – ono; Hungario - Węgry
instruistino – nauczycielka; instruisto – nauczyciel; ĵaketo - żakiet
kiu - kto, kim, który; knabino – dziewczynka; knabo - chłopiec
Krakovo – Kraków; lernantino – uczennica; lernanto - uczeń
li – on; loĝas – mieszka; mi - ja
nomiĝas - nazywa się; Pollando – Polska; silabo - sylaba
sinjorino – pani; sinjoro – pan; studento - student
studentino – studentka; ŝalo – szal; ŝi - ona
ŝnuro – sznur; urbo – miasto; valizo - walizka
Varsovio – Warszawa; vi - ty, wy, pan, pani; vilaĝo - wieś
viro – mężczyzna; virino - kobieta
Ćwiczenia
kontrolne -
sprawdź swe umiejętności
na naszym
Czy potrafisz przetłumaczyć
poniższy wierszyk:
Mi nomiĝas Wanda,
mi estas knabino,
mi loĝas
en Pollando
en la urbo Lublino.
(W.Usakiewicz, Rimejo)